අභිප්රමෝදයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. දැඩි සතුට; අධික ප්රීතිය හෙවත් සොම්නස; අතිශය සන්තෝෂය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 146 ← අභිප්ඵුට්ඨ අභිප්රශංසාව →