අභිප්රසන්නසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. බෙහෙවින් පැහැදුණු; දැඩි භක්තියෙන් යුත්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 146 ← අභිප්රශංසාව අභිප්රසාදනය →