අභිභූ

බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය

3. ඉතා බලවත් වූ; පු. මැඩ පවත්වන්නා.

Digital Pāḷi Dictionary

• abhibhū 1 masc conqueror; victor; vanquisher; master (of) [abhi + √bhū + ū]
• abhibhū 2 masc overlord; supreme being [abhi + √bhū + ū]
• abhibhū 3 adj conquering; mastering; overcoming [abhi + √bhū + ū]