අභියෙස්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ඉදිරිය; ළඟ; සමීපය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 147 ← අභියුත්ත අභියොග →