සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 147
අභියාචනය
නා. නැවත සලකා බැලීම සඳහා කරන ඉල්ලීම; අයැදුම.
අභියුක්තයා
1. නා. යම් කටයුත්තක් සඳහා යොදවන ලද තැනැත්තා; අන්තේවාසිකයා; කැපකරුවා; ඇබිත්තයා.
2. නා. පණ්ඩිතයා; විශාරදයා; විශේෂඥයා.
අභියුඤ්ජනය
නා. අයිතිවාසිකම් කීම.
අභියෙස්
නා.ප්ර. ඉදිරිය; ළඟ; සමීපය.
අභියෝගය
1. නා. භාවිතය; නිරන්තර අභ්යාසය; යත්නය; උත්සාහය.
2. නා. චෝදනාව; දෝෂාරෝපණය. අයිතිවාසිකම් කීම.
4. නා. තරගයට හෝ සටනට කැඳවීම.
අභියෝග්යතාව
(පාරිභා.) නා. කිසියම් විශේෂ කාර්යයක් කිරීම සඳහා පුද්ගලයකු තුළ ඇති ශාරීරික, මානසික හා උද්වේගීය යෝග්යතාව හෙවත් හැකියාව (=aptitude).
අභිරංජනය
නා. සිත් ඇලවීම; අභිරමණය.
අභිරංජිත
වි. උසස් ලෙසින් සායම් පොවන ලද; සායම් ගාන ලද; වර්ණවත් කරන ලද.
අභිරක්ත
1. වි. ඉතා ඇලුණු; ආසක්ත.
2. වි. තද රතුපාටින් යුත්; අතිරක්ත.
අභිරත
වි. බෙහෙවින් සිත් ඇලුණා වූ; ආසක්ත.
අභිරතිය
1. නා. අතිශය ඇල්ම; ආශාව; කැමැත්ත; අභිරුචිය.
2. නා. එක් ව විසීමේ ආශාව; අනුරාගය; අභිරමණය.
අභිරමණය
නා. අතිශය වශයෙන් සිත් ඇලවීම; රතිසැපය; සම්භෝගය.
අභිරම්ය
වි. අතිශයින් රමණීය; සිත්කලු; මනහර.
අභිරවණය
නා. නාද කිරීම; රැව් දීම; ප්රතිනාදය.
අභිරහස
නා. බෙහෙවින් සැඟවුණු කාරණය; දැඩි රහස; ගුප්ත කරුණු.
අභිරාම
1. වි. අතිශයින් රූමත්; රමණීය; ශෝභන.
2. වි. දැඩි සේ ඇලුම් කරන; අනුරක්ත.
අභිරුචිය
නා. දැඩි ආශාව; ඇල්ම; කැමැත්ත; අභිරතිය.
අභිරූඪ
වි. ඉහළට ම නැගුණු.
අභිරූප
1. වි. විශිෂ්ට රූ ඇති; අධික රූප සම්පත්තියෙන් යුත්; අතිප්රියංකර.
2. වි. උගත්; පණ්ඩිත.
අභිරූපිකාව
නා. ඉතා රූමත් ස්ත්රිය; විශිෂ්ට රූප ශෝභාවක් ඇති කාන්තාව; රූප සුන්දරිය.
අභිලක්ෂිත
1. වි. විශේෂ කොට සලකුණු කළ; වෙන් කොට දැක් වූ.
2. වි. මනා සේ සලකන ලද; අභිප්රේත.
අභිලම්බය
(පාරිභා.) නා. ලම්බක වූ රේඛාව; ලම්බකය (=normal).
අභිලෂිත
වි. බෙහෙවින් කැමති වූ; ආශා කළ; රුචි කළ.
අභිලාපනය
නා. කීම; කථනය.