අභිරක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. වි. ඉතා ඇලුණු; ආසක්ත.2. වි. තද රතුපාටින් යුත්; අතිරක්ත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 147 ← අභිරක්ඛි අභිරක්ෂක →