අභිරූඪ
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි.
ඉහළට ම නැගුණු.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 147
← අභිරුළ්හ
අභිරූප →