අභිසම්බන්ධයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. මනා ගැළපීම; සම්බන්ධය; සංයෝගය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 149 ← අභිසම්පරෙති අභිසම්බුජ්ඣති →