අභීක්ෂ්ණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයක්රි.වි. නිතර; අනවරතයෙන්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 150 ← අභීක්ෂණය අභීච්ඡිත →