අභේදසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. වි. නොබෙදුණු; නොකැඩුණු.2. වි. නොවෙනස්; සමාන; අභින්න.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 150 ← අභෙසජ්ජ අභේදකාය →