අභේදිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොබෙදූ; නොබෙදුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 151 ← අභේද්යු අභේදෝපචාරය →