අමිත්
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි.
මිතුරු නොවූ; සතුරු.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 155
← අමිතයස
අමිත්ත →