අවක්තව්යසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොකිය යුතු; නොපැවතිය යුතු; නොබිණිය යුතු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 172 ← අවක්ඛිපි අවක්ෂිප්ත →