අවක්රසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. වක්ර නොවූ; ඇද නැති; ඍජු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 172 ← අවක්ෂේප්ය අවක්රමකය →