අවගතියසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. නරක ගතිය; දුෂ්ට පැවැත්ම; දුරාචාරය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 173 ← අවගති අවගන්තබ්බ →