සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 173

අවකීර්ණ

1. වි. විසුරුණු; ගැවසුණු.
2. වි. විනාශ කළ; නැසූ.

වි. යටිකුරු වූ; මුහුණින් නැමූ; අධෝමුඛ වූ.

වි. ඵල රහිත; ගෙඩි නැති.

(පාරිභා.) නා. කොනීඩියකින් පහළ කොටසේ ශාඛාවක් සෑදීම ආරම්භ වීම; අත්තක් කැපූ තැනට පහළින් මොටෙය්යාවක් ඇදීම (=abstriction).

නා. (පිළිවෙළ) කඩ කිරීම; විච්ඡේදය.

නා. මුහුණෙහි හට ගැනෙන ගඩුව හෙවත් කුරුලෑව.

1. වි. පහතට ගිය; බැසගත්.
2. වි. දක්නා ලද; වටහා ගත්; අවබෝධ කළ.

නා. නරක ගතිය; දුෂ්ට පැවැත්ම; දුරාචාරය.

1. නා. පහතට යෑම; පසු බැසීම.
2. නා. වැටහීම; අවබෝධය.

නා. දැනීම; වැටහීම; අවබෝධය.

නා. නියඟය; ඉඩෝරය.

නා.ප්‍ර. ගිල්වීම; ගිල්වා තැබීම; ගැල්වීම.

නා. බෙහෙත් තෙල් හෝ ද්‍රව වත් කොට රෝගියකු ගිල්වා තබනු සඳහා තැනූ ඔරු විශේෂය; බෙහෙත් ඔරුව.

නා. ලීවල ලොකු සිදුරු විදීම සඳහා භාවිත කරන වඩු උපකරණය.

1. නා. නිමග්න වීම; දිය යට ගිලීම.
2. (ක්‍රිස්ති.) නා. ප්‍රසාද ස්නානය; බවුතීස්මය.

වි. විපරිත ගුණ ඇති; ගුණ රහිත.

වි. වසන ලද; හිස වසා පොරවන ලද.

නා. ඉළීම; තදින් ඇතිල්ලීම.

නා. පහර දීම; ගැසීම.

වි. නොවක්; ඇද නැති; ඍජු.

වි. කුඩා; පහත්.

(පාරිභා.) නා. පහත් ස්වර මානය (=low pitch).

වි. හැසිරෙන; ගැවසෙන.

නා. (ජ්‍යෝති.) සෙවණැල්ලේ ආධාරයෙන් පියවර මැන වේලාව සෙවීමේ දී, සූර්යයාගේ ඇල ව ගමන් කිරීම අනු ව අඩු කරනු ලබන ප්‍රමාණය.