අවතල භඞ්ගයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(පාරිභා.) නා. හිස්කබල යටට නෙරා යන සේ නැතහොත් වළ ගැසෙන සේ බිඳී යෑම (=depressed fracture).සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 174 ← අවතල බෑවුම අවතල ලීස්තරය →