අවද්යසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. වි. දෝෂ සහිත; වැරදි ඇති.2. වි. පහත්; නීච.1. නා.ප්ර. වැරැද්ද.2. නා.ප්ර. වැරදි නොවූව; නිවැරදි වූව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 174 ← අවද්යෝච්චාරණය(අවද්ය + උච්චාරණය) අවද්රවණතාව →