අවලීලාවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. අයහපත් විලාසය; අප්රිය දර්ශනය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 178 ← අවලීඪ අවලුංවනය →