අවස්ථිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පිහිටි; අචල; ස්ථිර.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 179 ← අවස්ථාවෝවතකම අවස්ථිති ඝුර්ණය →