අව්යවධානසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අතරක් නැති; යාබදව පිහිටි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 180 ← අව්යවට අව්යවස්ථිත →