අව්යාපෘතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොයෙදුණු; නිරත නොවූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 180 ← අව්යාපී අව්යාමිස්ස →