අවිනිර්මුක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොමිදුණු; තොර නොවූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 183 ← අවිනිමේය අවිනිශචිත →