අවිප්රයෝගයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. වෙන් නොවී පැවතීම; වෙන් නොවීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 183 ← අවිප්පවුත්ථසඤ්ඤී අවිපාක →