අවියොසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. වියෝ නොවීම; වෙන් නොවීම; අවියෝගය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 184 ← අවියුරු අවියොග →