අවිරක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. විරක්ත නොවූ; ආශා සහිත; ඇලුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 184 ← අවියෝජ්ය අවිරඡ්ජනීය →