අවිලෝමසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අවිරුද්ධ; අවිපරීත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 184 ← අවිලෝපී අවිවඡින්තය →