අසක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොඇලුණු; ඇලී ගැලී නැති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 191 ← අසක්ඛිමාන අසක්නුවත්තාව →