සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 191

අසංවුත

වි. නොවැසුණු; සංවෘත නොවූ; විවෘත.

1. වි. පිරිසිදු නොකළ; ශුද්ධ නොකරන ලද.
2. වි. වැරදි අස් කිරීමෙන් සංශෝධනය නොකරන ලද.

වි. මිශ්‍ර නොවූ හෙවත් ආශ්‍රය නොකරන.

නා. එක් නොවීම; ආශ්‍රය නොකිරීම.

1. වි. සකස් නොවූ; අශිෂ්ට; අසත්‍ය; ග්‍රාම්‍ය; හික්මීමක් නැති.
2. (අභි.) වි. ප්‍රත්‍යයකින් හට නොගත්.

නා. (අභි.) හේතු ප්‍රත්‍යය අනුව පහළ නොවූ ධර්මය.

වි. ස්ථාවර නොවූ; නිතර වෙනස් වන සුලු.

වි. ස්පර්ශ නොකරන ලද; නොගැටුණු.

වි. සම්බන්ධ නොවූ.

වි. සංහත නොවූ; ඝන නොවූ; බුරුල්.

වි. එක් නොකළ; සන්ධි නොවූ.

වි. නොමැඬිය හැකි; අනභිභවනීය.

1. වි. සැක නැති; නිසැක.
2. වි. ස්වකීය නොවූ; අන්‍ය.

(කථා.) නා. නැති බැරිකම; අමාරුව; හදිසි අවශ්‍යතාව.

වි. නොඇලුණු; ඇලී ගැලී නැති.

1. වි. ගණන් කළ නොහැකි; අප්‍රමාණ.
2. වි. අශක්‍ය; නොහැකි.

වි. සිතිය නොහැකි.

වි. කිලිටි නොවූ; නොකෙලෙසුණු.

නා.ප්‍ර. සුපිරිසිදු බව.

වි. සඞ්කර නොවූ; නිරවුල්; සරල.

වි. නොහැකිළි; නොහැකිළුණු.

නා. (අභි.) හේතු ප්‍රත්‍යයකින් නොහටගත් දෙය; නිර්වාණය.

වි. පැකිළීමක් නැත්තා වූ.