සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 192
අසඞ්ඛ්යාත
වි. සංඛ්යා විරහිත.
අසඞ්ඛාරික
වි. (අභි.) පූර්ව ප්රයෝගයෙන් හෝ පෙලඹවීමෙන් හෝ තොර.
අසඞ්ඛෙය්ය
1. නා. ගණන් කළ නොහැකි සංඛ්යාව; ප්රමාණ කළ නොහැකි ගණන.
2. නා. ප්රමාණ කළ නොහැකි දීර්ඝ කාල පරිච්ඡේදය.
අසඞ්ග
වි. නොඇලුණු.
අසඞ්ගත
වි. අයෝග්ය; අයුතු; නොගැළපෙන.
අසඞ්ගතිය
නා. අයෝග්ය බව; නොගැළපීම.
අසඞ්ගෘහිත
වි. ඇතුළත් නොවූ; අඩංගු නොවූ.
අසඟ
නා.ප්ර. අසංසර්ගය; වෙන් වීම; ඈත් වීම.
අසජ්ජනයා
නා. අසත්පුරුෂයා; අයහපත් තැනැත්තා; ගුණ ධර්මයෙන් හීන පුද්ගලයා.
අසඤ්චලිත
වි. නොසැලුණු; කම්පා නොවූ; අකම්පිත.
අසඤ්ජාත
වි. නොහටගත්; ජනිත නොවූ.
අසඤ්ඤ
වි. (අභි.) සංඥා (නාමස්කන්ධය) නැති.
අසඤ්ඤත
වි. නොහික්මුණු; සංවර නොවූ; අවිනීත.
අසඤ්ඤසත්තය
නා. (අභි.) නාමස්කන්ධ සතර නොමැති සත්ත්වයන්ගේ හෙවත් අසංඥ සත්ත්වයන්ගේ ලෝකය; රූපාවචර බ්රහ්ම ලෝකය.
අසඨ
වි. කපට නොවූ; අවඞ්ක.
අසත්
වි. සත්ය නොවන; අසත්ය; අතාත්වික; කල්පිත.
අසත් ගුණය
නා. අවිද්යමාන හෙවත් නැති ගුණය; ව්යාජ ගුණය; අගුණය; දුශ්චරිතය.
අසත් සම්භාවනාව
නා. ලාභ ප්රයෝජන තකා තමා තුළ නැති ගුණ ප්රකාශ කිරීම.
අසත්ක්රියා
නා.ප්ර. අයහපත් ක්රියා; නුසුදුසු ක්රියා; පාප ක්රියා.
අසත්දම
1. නා. අසත්ය ධර්මය; අසද්ධර්මය; මිථ්යා ධර්මය.
2. නා. මෛථුන ධර්මය; ග්රාම ධර්මය.
අසත්පථය
නා. අයහපත් මාර්ගය; වැරදි මාර්ගය.
අසත්ප්රාය
නා.ප්ර. අයහපත් දෙය; අයෝග්ය දෙය.
වි. අයහපත්; අයෝග්ය.
අසත්සමවාය
නා.ප්ර. අසත්පුරුෂයන් හා සමාගමය; නරක මිනිසුන් ඇසුරු කිරීම.
අසත්යය
නා. සත්ය නොවූව; බොරුව.