අසඤ්චලිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොසැලුණු; කම්පා නොවූ; අකම්පිත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 192 ← අසජ්ඣායමල අසඤ්චිච්ච →