අසම්ප්රයෝගසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. එක් ව නොයෙදීම; වෙන් ව පවත්නා බව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 194 ← අසම්ප්රයුක්ත අසම්ප්රාප්ත →