අසම්භූතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොවූ; නොවූ විරූ; අභූත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 195 ← අසම්භුත්ත අසම්භූනන්ත →