සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 195

අසම්භින්න

1. වි. කුල පරම්පරාවෙන් අභින්න හෙවත් අමිශ්‍ර.
2. වි. අමිශ්‍ර වූ; දිය නොමුසු.

වි. නිර්භය; නිර්භීත; එඩිතර.

වි. නොවූ; නොවූ විරූ; අභූත.

1. නා. භුක්ති නොවිඳීම.
2. නා. භික්ෂූන්ගේ ධර්මාමිෂ සම්භෝගය නැති වීම.

වි. සම්මත නොකළ; නොපිළිගත්.

වි. අදක්ෂ; දක්ෂ නොවූ.

නා.ප්‍ර. සම්මර්ශනය නොකිරීම; වටහා නොගැනීම; අවබෝධ නොකිරීම.

වි. මිශ්‍ර නොවූ; නොගැටුණු.

වි. ඉදිරියෙහි නොවූ; අනභිමුඛ; මුණ නොගැසුණු.

වි. සිහි මුළා නොවූ; ශාන්ත; සන්සුන්.

නා.ප්‍ර. එක් ව සතුටු නොවීම.

වි. සමාන නොවූ; වෙනස්; අසදෘශ; නිරූපම.

වි. නොපැමිණි; නොඑළඹි; නොසමවැදුණු.

වි. එක් නොවූ; එක් නොකළ.

වි. නොසන්සුන්; නොදැමුණු; වික්ෂිප්ත.

නා. සිහි පරීක්ෂාවෙන් කටයුතු නොකිරීම.

වි. නොඉවසිය හැකි; ජය ගත නොහැකි.

1. නා.ප්‍ර. හැසිරීම; පැවැත්ම.
2. නා.ප්‍ර. ඇසුර; ආශ්‍රය.
3. නා.ප්‍ර. මාවත; මාර්ගය.

නා. සරණක් හෙවත් පිහිටක් නැති තැනැත්තා; අනාථයා.

වි. අසරණයන්ට පිහිට වන; අනාථනාථ වූ.

නා. දෙපා නමා අරමිණිය ගොතා හිඳීම; පර්යඞ්කය.

වි. සරු නැති; නිසරු; වඳ.
නා.ප්‍ර. අසු පිට යන්නා; අසරුවා.

වි. නුසුදුසු; අනුචිත; අසාරුප්‍ය.

නා. අශ්වාරෝහක ශ්‍රේණිය; අසරු පිරිස.