සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 196

අසල

වි. නිසල; නොසෙල්වෙන.
1. නා. ළඟ; සමීපය; ආසන්න ප්‍රදේශය.
2. නා. පර්වතය; කන්ද.

අසල්වාසී

වි. සමීපයෙහි වසන; ළඟපාත වාසය කරන.

අසවල්

වි. එවැනි; එබඳු; ඒ අකාර.

අසවලා

නා.ප්‍ර. එවැනි තැනැත්තා; එබඳු පුද්ගලයා.

අසවු සන්ධිය

(පාරිභා.) නා. අසවුවක ආකාරයට සම්බන්ධය වූ අස්ථි සන්ධියක් (=hinge- joint).

අසවුව

නා. සරනේරුව.

අසස

1. නා. (නාසයෙන්) වාතය ඇතුළට ගැනීම; හුස්ම ගැනීම.
2. නා. අස්වැසීම; සැනසිල්ල.

අසස්වත

වි. සදාකාලික නොවූ; නිත්‍ය නොවූ; අචිරස්ථායි; අස්ථිර; අශාශ්වත.

අසහනය

නා. නොඉවසීම; ඉවසිය නොහැකි බව; දැරිය නොහැකි බව.

අසහ්‍ය

වි. ඉවසිය නොහැකි; විඳිය නොහැකි; දැරිය නොහැකි.

අසළ

වි. පුරුදු කළ; පරිචිත; ප්‍රගුණ කළ.

අස්

1. නා.ප්‍ර. දසරුව; උරහිස.
2. නා.ප්‍ර. ලාඤ්ඡනය; මුද්‍රාව.

අස් ඇණිය

නා. අශ්ව සේනාව; අස් හමුදාව.

අස් ඔබනවා

ක්‍රි. ලාඤ්ඡනය හෝ මුද්‍රාව තබනවා; සීල් තබනවා.

අස් කරනවා

1. ක්‍රි. ඉවත් කරනවා; පසෙකට කරනවා.
2. ක්‍රි. තැන්පත් කරනවා.

අස් දම්සැරියා

නා. අසුන් දමනය කරන්නා; හික්මවන්නා; අස්සදම්ම සාරථි.

අස් වළල්ල

නා. සටන් පිණිස වලයාකාරයෙන් එනම් වළල්ලක හැඩයෙන් කවාකාර ව සැදි අසුන් පෙළ; අස්බළ ඇණිය; අශ්වාරෝහ හමුදාව.

අස්ඉල

නා.ප්‍ර. අස්ලොම්.

අස්කඩ

1. නා. රෙදි කැබෙල්ල; (කථා.) කොණ්ඩය බැඳීමට ගන්නා රෙදිපටිය.
2. නා. භික්ෂූන් සිවුරට යටින් එක් උරයක් වසා පොරවන සිවුරුකඩ; අසංකඩ.

අස්කබල

(කථා.) නා. ඉරී ගැහුන පරණ වළඳ; ආප්ප ආදිය පිළිස්සීමේදී උඩින් තබන ගිනි කබල.

අස්කොන

නා.ප්‍ර. වියූ පැදුරු ආදියෙන් කපා ඉවත් කරන කෙළවරවල්.

අස්තගත

වි. බැස ගියා වූ; අදෘශ්‍යමාන වූ.

අස්තඞ්ගමය

1. නා. ඉර හෝ සඳ හෝ බැස යෑම.
2. නා. අදෘශ්‍යමාන වීම.

අස්ථි කුහරය

(පාරිභා.) නා. ඇටයක ඇති කුඩා විවරය; ඇට කුහරය; කෝටරකය (=sinus).