අස්සැන්නසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. වැවිලි ආදියෙන් ලැබෙන පලදාව; ගොයම් ආදියෙන් ලැබෙන කරල; ශස්ය ඵලය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 199 ← අස්සැද්දුම අස්සි →