සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 199
අස්වෛරී
වි. ස්වාධීන නොවූ; තමා කැමති සේ නොපවතින.
අස්සත්ථරක
නා.ප්ර. අසුන් පිට ලන ඇතිරිල්ල.
අස්සද්දනවා
ක්රි. අස්වද්දනවා.
අස්සද්ධෙය්ය
වි. නොඇදහිය හැකි; විශ්වාස කළ නොහැකි.
අස්සරම
නා. අශ්ව සරඹ; අශ්වාරෝහණය පිළිබඳ අභ්යාසය; අශ්ව ශිල්පය.
අස්සල
නා. අශ්වයන් බඳින ශාලාව; අස්හල.
අස්සලයා
නා. අසුන් බලන්නා.
අස්සානික
නා.ප්ර. අශ්ව සේනාව; අශ්වාරෝහක බළ ඇණිය.
අස්සාස
නා.ප්ර. ඇතුළට ගන්නා නාසිකා වාතය; ආශ්වාසය.
අස්සාස - පස්සාස
නා.ප්ර. හුස්ම ඇතුළට ගැනීම හා පිට කිරීම; ආශ්වාස ප්රශ්වාසය.
අස්සු
නා.ප්ර. කඳුළු; අශ්රැ.
අසාත
වි. අමිහිරි; අමධුර; දුක් ගෙන දෙන.
අසාත්ම්ය
වි. අහිත; අපථ්ය.
අසාත්මිකතාව
(පාරිභා.) නා. ශරීර ගත වුණු ද්රව්යවලට, බෙහෙවින් ප්රෝටීනවලට ශරීරයේ සෛල අසංවේදීව පවතින අවස්ථාව (=allergy, allergia).
අසාදු
වි. අයහපත්; නීරස.
අසාදෘශ්ය
වි. අසමාන; අසාරුප්ය.
අසාධක
වි. සිද්ධ නොකරන; ඉෂ්ට නොවන.
අසාධ්ය
වි. සුව කළ නොහැකි; පිළියම් කළ නොහැකි.
අසාධාරණ
1. වි. සාධාරණ නොවූ; අන්යයන් හා පොදු නොවූ; අන්යයන් හා සමාන නොවන.
2. වි. යුක්ති සහගත නොවන; අයුතු; සාධාරණකමට විරුද්ධ.
අසාධු
වි. අයහපත්; නොමනා; දුෂ්ට; නරක.
අසාමග්රය
නා.ප්ර. අසමගිය; සමගි ව නොපැවැත්ම.
අසාමර්ථ්යය
නා. අසමර්ථ බව; අසමත් බව.
අසාම්ය
වි. අසමාන; අසම.
අසාමාන්ය
වි. සාමාන්ය නොවූ; විශේෂ.