සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 198
අස්මත්
සර්ව. අප; මා.
අස්මරි
නා.ප්ර. මූත්ර බොක්කේ ගල් සෑදීම නිසා ඇතිවන රෝගය; මූත්රගල්.
අස්මිමානය
නා. තමා සම්බන්ධයෙන් උපදනා මානය; මම ශ්රේෂ්ඨ වෙමියි සිතීම නිසා උපදින මානය.
අස්මී
නා.ප්ර. තුඹසක් තුළ වේයන් විසින් මී වදයක් වැනිව සාදනු ලබන කැදැල්ල.
අස්මුද්ද
නා. හංස රූපය සහිත මුද්රාව; රාජමුද්රාව.
අස්මෘතිය
නා. අමතක වීම.
අස්රිපු
නා.ප්ර. මහිෂයා; මීමා.
අස්රෙද්ද
(කථා.) නා. ලිපෙන් වළන් බෑමට පාවිච්චි කරන රෙදි කෑල්ල; දැලි රෙද්ද.
අස්වච්ඡ
වි. විනිවිද නොපෙනෙන; පාරදෘශ්ය නොවූ.
අස්වච්ඡන්දය
නා. සිය කැමැත්ත සේ ක්රියා නොකරන බව.
අස්වද්දනවා
1. ක්රි. කුඹුරු වගා කරනවා; ගොවිතැන් කරනවා.
2. ක්රි. යම් භූමියක් ගොවිකමට යෝග්ය වන සේ පිළියෙල කරගන්නවා.
අස්වදිනවා
ක්රි. සස්ය හටගන්නවා; අස්වැන්න ඇතිවෙනවා.
අස්වනවා
ක්රි. ශ්රවණය කරවනවා; කියවනවා; නැවත නැවත කියවනවා; පුහුණු කරනවා.
අස්වනු
නා.ප්ර. අස්වැන්න.
අස්වස
1. නා. හුස්ම ගැනීම; ආශ්වාසය.
2. නා. අස්වැසිල්ල; සහනය.
අස්වසනවා
ක්රි. සනසනවා; සහනය සලසනවා.
අස්වස්ථ
වි. ස්වස්ථභාවයෙන් තොර; රෝගාතුර වූ.
අස්වාදු
වි. මිහිරි නොවන; අමිහිරි; නීරස.
අස්වාභාවික
වි. ස්වාභාවික නොවූ; අසාමාන්ය; කෘත්රිම.
අස්වාමික
1. වි. හිමියකු නැති; අයිතිකරුවකු නැති.
2. වි. අවිවාහක.
අස්වාස්ථ්ය
නා.ප්ර. රෝගීබව; රෝග අවස්ථාව.
අස්වැන්න
නා. වැවිලි ආදියෙන් ලැබෙන පලදාව; ගොයම් ආදියෙන් ලැබෙන කරල; ශස්ය ඵලය.
අස්වැසිල්ල
නා. සිතෙහි ඇතිවන සැනසිලි ස්වභාවය; සැනසිල්ල.
අස්වෙනවා
ක්රි. ඉවත් වෙනවා.