අසික්කිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) වි. ශික්ෂණයක් නැති; නොදැමුණු; නොහික්මුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 200 ← අසික අසික්ඛන්ත →