අසෙනසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. අකුණ; හෙණය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 201 ← අසෙචනකමොජවං අසෙනාසනක →