ආකාශ තලය
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
1. නා. අහස් තලය; අහස.
2. නා. ගොඩනැගිල්ලක වහලකින් ආවරණය නොකරන ලද මුදුන් තට්ටුව; ප්රාසාදවල විවෘත ව ඇති ඉහළ ම තලය.
1. නා. අහස් තලය; අහස.
2. නා. ගොඩනැගිල්ලක වහලකින් ආවරණය නොකරන ලද මුදුන් තට්ටුව; ප්රාසාදවල විවෘත ව ඇති ඉහළ ම තලය.