සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 206

ආකාර ගුප්තිය

නා. හැඟීම් ප්‍රකට නොවන සේ සඟවා ගැනීම.

(පාරිභා.) නා. ඇතැම් සතුන්ට සිදු වන ආකාරයේ රූප විකාශනය; රූප පරිණාමය; රූපාන්තරණය (=metamorphosis).

1. නා. වේශය; හැඩය; පෙනුම.
2. නා. ක්‍රමය; විධිය; පිළිවෙළ; අන්දම.
3. නා. හැසිරීම; හැසිරීමේ ස්වභාවය; ලීලාව.
4. නා. හැඟීම් දැක්වීමේ සංඥාව.

1. වි. ක්ෂණික; එකෙණෙහි සිදුවන.
2. වි. නිසි කාලයේ සිදු නොවන; නොකල්හි හටගත්.

(පාරිභා.) නා. ගුවන්විදුලි තරංග පිට කිරීම නොහොත් ඇද ගැනීම සඳහා අහසට දික් කළ කම්බිය; ස්පර්ශකය.

නා. ගෙයක් තුළට එළිය වැටෙනු පිණිස වහලෙහි සෑදූ කවුළුව; ආකාශ කවාටය.

නා. අහස් ගැබ; අන්තරීක්ෂය; ආකාශය; අහස්කුස.

1. නා. අහස් ගඟ; දිව්‍ය නදිය.
2. නා. භාරතයේ ගංගා නම් නදිය.
3. නා. අහසෙහි වලාකුළක් මෙන් පෙනෙන මඳ එළිය ඇති තාරකා සමූහය; මන්දාකිනිය.

1. නා. මන්ත්‍ර, ඖෂධ, සෘද්ධි ආදි බලයෙන් අහසින් යෑම.
2. නා. ගුවන්යානා ගමන.

නා. අහසින් යන්නා; ගගනගාමියා.

නා. ආකාශයේ වටකුරු ලක්ෂණය; ගෝලාකාර ව පෙනෙන අහස; ඛගෝලය.

1. නා. අහස් තලය; අහස.
2. නා. ගොඩනැගිල්ලක වහලකින් ආවරණය නොකරන ලද මුදුන් තට්ටුව; ප්‍රාසාදවල විවෘත ව ඇති ඉහළ ම තලය.

නා. ග්‍රහලෝක මාර්ගය සේ සැලකෙන අහස් ප්‍රදේශ; අහස් මඟ.

නා. මහල් රාශියක් ඇති ඉතා උස් වූ ගොඩනැගිල්ල.

(පාරිභා.) නා. අහසින් ගමන් කිරීම පිළිබඳ විද්‍යාව; අහස්නැව් පැදවීම පිළිබඳ ශාස්ත්‍රය (=aeronautics).

නා. අහස් යාත්‍රාව; ගුවන්යානය.

නා. ගුවන් යානය.

(පාරිභා.) නා. අහසෙහි පිහිටි චන්ද්‍ර, සූර්ය, තාරකා ආදිය පිළිබඳ විද්‍යාව.

(පාරිභා.) නා. අහසෙහි පිහිටි චන්ද්‍ර, සූර්ය, තාරකා ආදි වස්තුවක්.

(පාරිභා.) නා. වායුගෝලයෙහි ඇති වන විදුලිය; වායුගෝලීය විද්‍යුතය (=atmospheric electricity).

නා. අහසෙහි බඳින ආවරණය; උඩුවියන.

නා. අහස් කුස; අන්තරීක්ෂය.

වි. අහස්හි ගමන් ඇති; අහසින් යන්නා වූ.

නා. නිරවුල් හිස් අහස; අන්තරීක්ෂය; අජටාකාශය; ගගනතලය.