ආඝර්ෂණයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. ඇතිල්ලීම; ගැටීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 209 ← ආඝර්ෂ සන්දීප්තිය ආඝ්රාණ →