සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 209
ආඝර්ෂණය
නා. ඇතිල්ලීම; ගැටීම.
ආඝ්රාණ ඉන්ද්රිය
(පාරිභා.) නා.ප්ර. ගඳ සුවඳ දැනෙන ඉන්ද්රිය; නාසය (=olfactory organ).
ආඝ්රාණය
නා. ගඳ සුවඳ දැනීම හා බැලීම; ඉව ඇල්ලීම.
ආඝාත වස්තුව
නා. ක්රෝධය ඉපදීමට ආධාර වන කාරණාව.
ආඝාතය
1. නා. පහර දීම.
2. නා. ලේ කැටි ගැසීමෙන් ඇති වන ශාරීරික ආබාධයක්; අංශභාගය.
3. නා. ක්රෝධය; වෛරය; ද්වේෂය.
ආඞ්ගික
වි. අංග හා සම්බන්ධ.
ආඞ්ගික අභිනය
නා. රංගන කලාවෙහි ශරීර අංග චලනයෙන් පානා ඉඟිය.
ආඟිරි ගහනවා
1. ක්රි. හරක් කෑගසනවා; තප්පුලනවා.
2. ක්රි. වේදනාවෙන් හෝ ශෝකයෙන් කෙඳිරි ගානවා; අඬනවා.
ආචක්ෂණය
නා. කීම; ප්රකාශය.
ආචමනය
නා. දියෙන් කට සේදීම; දෝතින් පැන් මුඛයට ගෙන සොලවා ඉවත දැමීම හෝ බීම.
ආචය
නා.ප්ර. රැස් කිරීම.
ආචරණය
නා. හැසිරීම; පිළිපැදීම; පුරුදු කිරීම; පැවැත්ම.
ආචරිත
වි. පුරුදු කරන ලද; පිළිපදින ලද.
ආචරිය
නා.ප්ර. ආචාර්යවරයා; ගුරුවරයා.
ආචරියවත්
නා.ප්ර. ගුරුවරයාට කළමනා වතාවත්; ආචාර්යෝපස්ථාන.
ආචරියා
(කථා.) නා. කම්මල්කාරයා; ලෝකුරුවා.
ආච්චි
1. නා.ප්ර. මවගේ හෝ පියාගේ හෝ මව; මිත්තණිය.
2. නා.ප්ර. මහලු ස්ත්රිය.
3. නා.ප්ර. ද්රවිඩ හෝ මුස්ලිම් ස්ත්රිය.
ආච්ඡන්න
වි. වැසුණු.
ආච්ඡාදක
වි. ආවරණය කරන; වසන; සඟවන.
ආචාම
නා.ප්ර. බතෙන් පෙරූ දිය; කැඳ වතුර.
ආචාමනීය
වි. පානය කළ යුතු.
ආචාර උපචාරය
නා. ආදර ගෞරවය.
ආචාර කුලපුත්රයා
නා. යහපත් හැසිරීමෙන් යුත් තැනැත්තා; ආචාරසම්පන්නයා.
ආචාර ගුණය
නා. යහපත් හැසිරීම නමැති ගුණය.