සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 210
ආචාර ශික්ෂාව
නා. යහපත් ආචාරයෙහි පුහුණුවීම.
ආචාරය
1. නා. හැසිරීම; පැවැත්ම.
2. නා. නමස්කාරය; අභිවාදනය.
ආචාරසමාචාරය
1. නා. හැසිරීම සහ පැවැත්ම.
2. නා. ආචාරය; ගෞරව දැක්වීම; පිළිගැනීම.
ආචාර්ය
1. නා.ප්ර. උගන්වන තැනැත්තා; ගුරුවරයා.
2. නා.ප්ර. විශ්වවිද්යාලයවලින් පිරිනමනු ලබන උසස් උපාධියක්.
ආචාර්ය මුෂ්ටිය
නා. ගුරුවරයා තම අතෙහි ම ආරක්ෂා කොට තබා ගන්නා සේ විශ්වාස කරනු ලබන ශාස්ත්ර සාරය; ගුරු මුෂ්ටිය.
ආචාර්යයා
1. නා. ශිල්ප ශාස්ත්ර උගන්වන තැනැත්තා; ගුරුවරයා.
2. නා. විශ්වවිද්යාලයීය ආචාර්ය උපාධියක් දරන්නා.
ආචාරිභාගය
නා. ශිල්ප ඉගැන්වූ ගුරුවරයාට දිය යුතු පුද පඬුරු; ගුරුපඬුරු.
ආචාරියා
1. නා. ශිල්ප ශාස්ත්ර උගන්වන තැනැත්තා; ගුරුවරයා.
2. නා. ආචරියා; ලෝකුරුවා.
ආචික්ඛනය
නා. කීම; ප්රකාශය.
ආචිත
වි. රැස් කළ; ගොඩ ගැසූ.
ආචීර්ණ
වි. පුරුදු කළ; පුහුණු කළ.
ආචීර්ණ කල්පිත
වි. ඉපැරණි සම්ප්රදායට අයත්; පැරණි සම්ප්රදායෙහි එල්බ ගත්; යල් පිනූ.
ආචූෂණය
නා. උරා ගැනීම; ඉරීම.
ආජ්ය
නා.ප්ර. ගිතෙල්.
ආජානනය
නා. දැනගැනීම; අවබෝධය.
ආජානීය
වි. උසස් වර්ගයෙහි උපන්; ශ්රේෂ්ඨ ජන්ම ඇති.
ආජානේයයා
නා. උසස් වර්ගයේ උපන්, ශ්රේෂ්ඨ ජන්ම ඇති අශ්වයා; ආජානීය අශ්වයා.
ආජීව අෂ්ටමක ශීලය
නා. යහපත් දිවි පෙවෙත අටවැනි කොට ඇති ශීලය; පංචශීලයට අමතර ව කේළාම් කීම, පරුෂ වචන කීම හා සම්පප්රලාප ආදියෙන් වැළකී ආරක්ෂා කරගනු ලබන ශීලය.
ආජීව පාරිශුද්ධිය
නා. දිවිපෙවෙතෙහි පිරිසිදු බව හෙවත් නිරවද්ය භාවය.
ආජීව විපත්තිය
නා. (විනය.) නිවැරදි දිවිපෙවෙතින් පිරිහීම; වැරදි වූ ආජීවය.
ආජීව සම්පදාව
නා. නිවැරදි දිවිපෙවෙත නමැති සම්පත; යහපත් දිවිපැවැත්ම.
ආජීවකයා
නා. පුරාණ පරිබ්රාජක පිරිසක්.
ආජීවය
නා. දිවිපැවැත්ම; ජීවිකාව.
ආජීවිකාව
නා. ජීවිකාව ගෙන යෑම; ජීවිකා වෘත්තිය.