සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 211

ආඥප්ත

වි. නියම කරන ලද; අණවන ලද.

නා. නියමය; ඇණවුම.

නා.ප්‍ර. බලය; නියෝගය; අධිකාරිත්වය; අණ; විධානය.

ක්‍රි. අණ කරනවා; නියෝග කරනවා; විධාන කරනවා.

නා. බලය නොහොත් ආනුභාවය පැතිර පවත්නා ප්‍රදේශය.

නා. චක්‍රයක් මෙන් ප්‍රවර්තනය කරවන්නා වූ අණ; සියලු ක්ෂේත්‍රයන්හි පැතිර පවත්නා බලය; අණසක.

නා. ලිඛිත නියෝගය.

නා. නියෝගය; ආඥාව; ව්‍යවස්ථාව.

නා. අණ කඩකිරීම.

නා. රාජාඥාවක් ප්‍රකාශ කිරීමට ගසනු ලබන බෙරය; නියෝගයක් හෝ නිවේදනයක් හෝ ප්‍රසිද්ධ කිරීමට හසුරුවන බෙරය; අණබෙරය.

ක්‍රි. නියෝගය කඩකරනවා; ආඥාව උල්ලංඝනය කරනවා.

නා. අණසක පවත්නා සීමාව දක්වන ඉර.

වි. මනා කොට අවබෝධ වූ.

නා. අණ දෙන්නා; ඒකාධිපතියා.

නා. රාජ අණ කඩ කිරීම නිසා ගෙවිය යුතු දඩය.

නා.ප්‍ර. අණ ඉක්මවා යාම; අණ කඩ කිරීම; ආඥා උල්ලංඝනය.

නා. වනයෙහි වාසය කරන්නා; වනාරක්ෂකයා.

නා. හිරිහැරය; අවහිරය; පළිබෝධය.

නා. නළයකින් පස සිදුරු කළ කල්හි පොළොව යට ඇති ජලය ස්වාභාවික පීඩනයේ බලයෙන් මතුපිටට ගෙන්වා දෙන ළිඳ.

1. නා. ඉදිමීම; පිම්බීම.
2. නා. සාඩම්බර භාවය; ව්‍යාජ ඔපය.
3. නා. ඝනකම; උකුගතිය.

නා.ප්‍ර. නෝක්කඩුව; වගපළ කීම; දෝෂාරෝපණය; චෝදනාව.

වි. උඩගු; අහංකාර; දර්පයෙන් යුක්ත.

1. (කථා.) නා. ඉඩකඩ; අවකාශය.
2. නා. උඩඟුකම; බොරු අහංකාරය.
3. නා. සුව වෙමින් පවතින තුවාලයක් මත ඇති වන වියළි සම; කබොල්ල.

නා. ධාන්‍ය හෝ ද්‍රව මනින මිම්මක්; එසේ මනින භාජනය.