ආනිබානිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. නිදිමත, මැළිකම, අප්රාණික බව හේතු කොට ගෙන ඈනවිලි ඇරීම ආදියෙන් යුත් ස්වභාවය; ඈනුම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 220 ← ආනින් ආනිය →