ආභ්යන්තරසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ඇතුළු; ඇතුළෙහි පිහිටි; මධ්යගත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 223 ← ආභස්සරූපග ආභා →