සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 223
ආභස්සර
නා.ප්‍ර. බ්‍රහ්ම ලෝකයක නාමය.
ආභ්‍යන්තර
වි. ඇතුළු; ඇතුළෙහි පිහිටි; මධ්‍යගත.
ආභාව
නා. කාන්තිය; දීප්තිය; වර්ණ ශෝභාව; ආලෝකය.
ආභාෂණය
නා. ආමන්ත්‍රණය; (ඔවුනොවුන් හා) කථා කිරීම.
ආභාසය
1. නා. කාන්තිය; ආලෝකය; ප්‍රභාව.
2. නා. ආකාරය; අනුරූපය.
3. නා. ආනුභාව; බලපෑම.
4. (පාරිභා.) නා. මායාව; මුළාව; මිථ්‍යාව (=fallacy).
ආභිධර්මිකයා
නා. අභිධර්මය උගත් තැනැත්තා; අභිධර්මයෙහි දක්ෂයා.
ආභූජනය
නා. සිතා බැලීම; ආවර්ජනය; මෙනෙහි කිරීම.
ආභෝගය
1. නා. ව්‍යාප්තිය; විස්තාරය; පරිපූර්ණතාව.
2. නා. සිතා බැලීම; මෙනෙහි කිරීම; කල්පනාව; චේතනාව.
ආම
1. වි. අමු; නොපිසූ.
2. වි. පිඟන් ගඩොල් ආදිය මෙන් නොපුළුස්සන ලද.
3. වි. නොපැසුණු; නොමේරූ; නොඉදුණු.
4. වි. නොදිරූ; අජීර්ණ.
1. නා.ප්‍ර. ආහාර නොදිරවීමෙන් ඇති වන රෝගය; අජීර්ණය.
2. නා.ප්‍ර. අමු මස්.
ආම වාතය
නා. අජීර්ණයත් මලබද්ධයත් නිසා වා පිත් සෙම් යන තුන් දොස කිපීමෙන් ඇති වන එනම් රෝගය.
ආමන්ත්‍රණය
නා. ඇමතීම; ආරාධනය; කැඳවීම.
ආමර්ශනය
නා. ස්පර්ශ කිරීම; අතගෑම; අල්ලා ගැනීම; ග්‍රහණය.
ආමර්ෂය
නා. තරහ; ක්‍රෝධය.
ආමලසය
(පාරිභා.) නා. ආමාශයෙන් ක්ෂුද්‍රාන්තයට ඇතුළුවන බාගෙට දිරවූ අර්ධ ද්‍රව ආහාරය (=chyme).
ආමසනය
නා. ගෑවීම; ස්පර්ශ කිරීම; ඇල්ලීම.
ආම්පන්න
නා.බහු. කර්මාන්තාදියට උවමනා උපකරණ; මෙවලම්.
ආම්ල
නා.ප්‍ර. ඇඹුල්.
ආම්ලිකතාව
1. නා. ඇඹුල් ගතිය; අම්ල ප්‍රමාණය.
2. නා. රුධිරයේ හයිඩ්‍රජන් අයන සාන්ද්‍රණය සාමාන්‍ය සීමාව ඉක්මවා යෑම (=acidosis).
ආමාජීර්ණය
නා. ආහාර නොදිරවීමෙන් වන උදරාබාධය.
ආමාශ විද්‍යාව
(පාරිභා.) නා. ආමාශය හා බඩවැල් පිළිබඳ කරුණු දක්වන වෛද්‍ය විද්‍යා ක්ෂේත්‍රය (=gastroenterology).
ආමාශය
නා. ගලනාලයේ අග සහ කුඩා බඩවැල අතර පවතිමින් ආහාර පැසවීමේ කාර්යය කරන මල්ලක් වැනි අවයවය; ආහාර බොක්ක.
ආමාශයික
වි. ආමාශය පිළිබඳ; ආමාශය හා සම්බන්ධ; ජඨරීය.
ආමාශයික යුෂය
(පාරිභා.) නා. ආමාශයේ ස්‍රාවණය; ආහාර දිරවීමට උපකාර වන දියර; ජඨරීය යුෂය (=gastric juice).
ආමිස දානය
නා. කෑම්බීම්, ඇඳුම් පැලඳුම්, යාන වාහනාදි වස්තු දන් දීම.