සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 222
ආපදාපන්න
වි. විපතට පැමිණි.
ආපදාව
නා. විපත; පීඩාව; ව්යසනය.
ආපය
නා. ජලය.
ආපසු
ක්රි.වි. පෙරළා; යළිත්.
ආප්ත
1. වි. ලබන ලද; අධිගත.
2. වි. විශ්වාස කටයුතු.
3. වි. වියත්; යථාර්ථයෙන් යුත්.
ආප්තය
නා. වියත් වදන; ඡේක ප්රයෝගය.
ආප්තයා
නා. වියතා; පණ්ඩිතයා.
ආප්තිය
නා. සම්පත්තිය; ලාභය.
ආප්තෝපදේශය
නා. වියතකුගේ කියමන; ආප්ත වචනය; උපදේශ වාක්යය; ප්රස්තාව පිරුළ.
ආප්ය
1. වි. පැමිණවිය හැකි හෝ යුතු; ලැබිය හැකි හෝ යුතු.
2. වි. දිය පිළිබඳ; ජලයට අයත්.
ආපාතය
නා. වැටීම; බැස්ම.
ආපාථය
නා. ඉන්ද්රියවලට (අරමුණු) විෂය වීම; ඉන්ද්රිය ගෝචරය; ඉන්ද්රියාභිමුඛය.
ආපාදක
නා.ප්ර. ළමයෙකු පෝෂණය කරන්නා; ඇතිදැඩි කරන්නා.
ආපාදනය
නා. පැමිණවීම; සම්පාදනය.
ආපාන ක්රීඩාව
නා. මද්යපානෝත්සවය.
ආපාන භූමිය
නා. සාමූහික ව සුරාපානය කරන ස්ථානය; මද්යපාන උත්සවය පිළියෙල කරන ලද තැන.
ආපානය
1. නා. මත්පැන් බීම; සුරාපානය.
2. නා. සුරාපානය කරන ස්ථානය; සුරාසැල; අවන්හල; ආපණ ශාලාව.
ආපායිකයා
නා. මරණින් මතු නිරයෙහි ඉපදී දුක් විඳින සත්ත්වයා.
ආපුච්ඡන
1. නා.ප්ර. පිළිවිසීම; විචාරීම.
2. නා.ප්ර. සමුගැනීම.
ආපූරිත
වි. පිරුණු; පුරවන ලද.
ආපෝ ධාතුව
නා. (අභි.) සතර මහා භූත අතරින් එකක් වන ජලය.
ආබන්ධනය
නා. දැඩි ලෙස බැඳීම.
ආබාධය
1. නා. ලෙඩ දුක; ව්යාධිය; රෝගය.
2. නා. පීඩාව; හිංසාව; අවහිරය; දෝෂය.
ආභත
වි. ගෙන එන ලද; පමුණුවන ලද.